Zwarte handel in tickets in vaste hand van ‘Gettoboys’ 

20 jaar geleden: WK voetbal USA 1994 (2)

Dollars. Het Witte Huis. Zwarthandel. Coca-Cola. O.J. Simpson. Zon. Goedkope benzine. Disney. Maradona. McDonald´s. Nog meer zon. Major League Baseball. Romario. En o ja, in de vaak verzengende hitte werd ook gevoetbald… In 1994 fungeerden de VS als host van de 15e World Cup. The ‘Greatest show on earth’, noemden de Amerikanen het zelf in al hun bescheidenheid. Rob Kruitbosch volgde een maand lang de bal in alle staten… Twintig jaar na dato. Een persoonlijke terugblik op een opmerkelijk en bizar WK voetbal. Vandaag deel 2: WK-debuut in Washington. 
Zondag 19 juni 1994: Bij het huidige WK voetbal zijn het naar verluidt de favelas die je als WK-toerist maar beter kan mijden, bij het vorige WK in Zuid-Afrika golden de townships als no go areas. Twintig jaar geleden belandden we voor het eerste groepsduel van het Nederlands elftal in Washington DC, niet alleen de federale hoofdstad van de VS, volgens onheilspellende mediaberichten tevens the murder capital… De werkelijkheid valt zoals meestal mee. In de drie dagen dat we in Washington zullen verblijven, voel ik me geen moment onveilig op straat. 
Daags voor de Oranje-ouverture tegen Saoedi-Arabië vindt in het Robert F. Kennedy Stadium ook het treffen tussen Mexico en Noorwegen plaats. Aangezien we er toch zijn, willen we die pot ook graag meepikken. We zijn alleen niet in het bezit van kaarten. De zwarte markt moet uitkomst bieden. En hoewel het stadion volgens krantenberichten uitverkocht is, levert het geen enkel probleem op om tickets te bemachtigen.
Al bij de uitgang van het metrostation bij het RFK Stadium wordt druk in kaarten gehandeld. De markt is in dubbel opzicht zwart. Meeste handelaars hebben wel een erg donkere huidskleur. Van die ‘Gettoboys’, zoals je ze wel kent uit Amerikaanse politieseries op tv. Niet echt knapen om eventjes ruzie mee te maken. Aanbod zat. Kwestie van onderhandelen. Voor 50 dollar maken we ons WK-debuut. Met de lage Dollarkoers van dat moment staat dat ongeveer gelijk aan 35 euro. Voor zulke prijzen kom je anno 2014 geen enkel WK-stadion binnen. Uitgesloten. 
De wedstrijd wordt gespeeld om 4 uur ’s middags lokale tijd. Lekker voetbalweer. Wat heet… Temperatuur ruim boven de 30 graden. Wedstrijd wordt voorafgegaan door spetterende show met vuurwerk en Chaka Khan. Op de tribunes zitten niet alleen meer dan 30.000 uitzinnige Mexicanen, maar toch ook tegen de 10.000 Noren. Sfeer is fantastisch. ‘Ariba, ariba, Mejico, Mejico, ra,ra, ra!’ Wedstrijd niet bepaald om over naar huis te schrijven. Noorwegen wint 1-0. Niet onverdiend. 
‘s Avonds in ons hotel krijgen we een voorproefje van wat ons via ESPN aan tv-beelden van het WK te wachten staat. Aan bijna alles merk je dat Amerika geen voetbalnatie is in de traditionele zin van het woord. Benadering en deskundigheid van commentatoren is, laat ik het maar zo zeggen, anders dan we in Nederland gewend zijn. Uitblinken doen ze vooral in het verkondigen van reclameboodschappen. ‘This part of the game is presented commercial free by Snickers’. En: ‘Gillette, the best a man can get’. Of: ‘Fuji films, a new way of seeing things’. De scheidslijn tussen soccer en football blijkt dun. Gheorghe Hagi, de Roemeense spelmaker, wordt voor de goede orde maar de quarterback van Roemenië genoemd.
MORGEN DEEL 3: Op bezoek in het spelershotel van Oranje

Reacties